Snow | A poem by Robert Walser, 1878-1956

Snow | A poem by Robert Walser, 1878-1956

Billy Childish, Robert Walser Lying Dead in the Snow, 2008

It’ s snowing, snowing, covers the earth all round
with a heavy mound, so wide, so wide.

So sorely it staggers down from the sky
this whirl all away, the snow, the snow.

This gives you, oh, an enlargement, a rest,
this world by whiteness oppressed makes me weak.

So small at first, then great, my yearning
turns to hot tears that invade me, burning.

Robert Walser, Snow, 1878-1956
tr. Michael Hamburger
Robert Walser, lying dead in the snow near the sanatorium
in which he lived for the last two-and-a-half decades of his life.

3 thoughts on “Snow | A poem by Robert Walser, 1878-1956

  1. Σκέψου –τι πράματα γλυκά
    κοιμούνται κάτωθε απ’ το χιόνι.
    Κοιμάται ο σπόρος, μυστικά,
    καθώς το φύτρο του φυτρώνει.

    Κοιμούνται αμέτρητα σπαρτά
    –κι όλο ονειρεύονται τ’ αστάχυα.
    Τ’ άγρια μπουμπούκια, σφαλιστά,
    ύπνος τα παίρνει, μες στα βράχια…

    Έχει όλ’ η πλάση κοιμηθεί
    κάτω απ’ το κάτασπρο σεντόνι,
    ωσότου να της πει στ’ αυτί
    μια συλλαβή το χελιδόνι.

    Και τότες! ρόδα, γιασεμιά,
    γλυκά κεράσια, χρυσά στάχυα,
    κι η αγαπημένη η κυκλαμιά
    «Ευχαριστώ» θα πει στα βράχια.

    Κάτω απ’ το χιόνι / Τέλλος Άγρας, 1899-1944


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *