Σκέψη | Χρήστος Βαλαβανίδης, 1974

Edvard Munch, White Night, 1900-01

Πλημμυρίζει η φωνή σαν αίμα το λαιμό
και μέσα στο μυαλό χτυπιέται η σκέψη
μια μουσική τριγύρω έχει θεριέψει
μ’ ένα ρυθμό που μας πηγαίνει στο χαμό.

Χτυπιέται η σκέψη, πάει μα δε μπορεί να βγει
έξω κυκλοφορούνε μασκοφόροι
για χάρη μας κάποιοι ξύπνοι εμπόροι
μέσα στη νύχτα παζαρεύουν την αυγή.

Η δική μας μουσική είναι κρυφή
ό,τι κερδίσαμε, λίγη υγρασία
λόφοι με τα κυπαρίσσια στην κορφή.

Μέσα σε τέτοια τυμπανοκρουσία
κλείνουμε τ’ αυτιά.
Σ’ αυτά τα σάπια χρόνια τα κοκκόρια
που λαλούν είναι καπόνια.

Χρήστος Βαλαβανίδης, Εικοσιοχτω Ποιήματα, 1974