Η Εξομολόγηση | Michelangelo, 1545
Close-up of Michelangelo’s David right hand, 1501-1504
«Ὅταν βλέπω κάποιον προικισμένο μὲ τέχνη ἢ μὲ δῶρο πνευματικό, κάποιον ποὺ μπορεῖ νὰ κάμη ἢ νὰ πῆ κἄτι καλύτερα ἀπ’ τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους, ἀναγκάζομαι νὰ τὸν ἐρωτευθῶ καὶ δίνομαι τόσο πλήρως σ’ αὐτόν, ὥστε δὲν ἀνήκω πιὰ στὸν ἑαυτό μου. Ὅλοι σας εἶσθε τόσο γεμᾶτοι χαρίσματα, ὥστε ἂν δεχόμουν τὴν πρόσκλησή σας, θἄχανα τὴν ἐλευθερία μου· καθένας ἀπὸ σᾶς θἄκλεβε κι ἀπὸ ἕνα κομμάτι τοῦ ἑαυτοῦ μου. Κι’ αὐτὸς ἀκόμη ὁ χορευτής ἢ ὁ ἀθλητής, ἂν ἦταν ἐξαιρετικοὶ στὴν τέχνη τους, θὰ μποροῦσαν νὰ μὲ κάμουν ὅ,τι θέλουν. Ἡ συντροφιά σας ἀντὶ νὰ μὲ ξεκουράση, νὰ μὲ δυναμώση, νὰ μὲ γαληνέψη, θὰ μοῦ ξέσχιζε τὴν ψυχὴ καὶ θὰ μοῦ τὴν πετοῦσε στοὺς ἀνέμους μὲ τρόπο, ποὺ καὶ γιὰ μέρες ἔπειτα δὲν θἄξερα σὲ ποιὸν κόσμο μέσα κινοῦμαι.»
Donato Giannotti, Δοκίμια / Διάλογοι (Dialogi), 1545
μτφ: Δημήτριος Καπετανάκης
Ο Donato Giannotti γνώρισε τον Michelangelo την εποχή που εργαζόταν στη Signoria της Φλωρεντίας.
Τα ιδια λόγια δανείζεται ο Γιώργος Σεφέρης στα «Δοκίμιά» του, στο ιστορικό κείμενο Ένας Έλληνας – ο Μακρυγιάννης (1942).
